kuren en kuuroorden

Kuren en kuuroorden terug naar de homepage
Eeuwen lang is vooral voor de gegoede burgerij in West en Midden Europa kuren een geliefde manier geweest om de gezondheid te verbeteren. De kuurreizen van het Engelse koningshuis en ook van Duitse vorsten zijn algemeen bekend. Veel kuuroorden hebben daar ook hun status aan te danken. Ook van bekende schrijvers en musici is bekend dat ze regelmatig gingen kuren. De grote bloei van het kuurgebeuren lag van ca 1750 tot aan de eerste wereldoorlog. De medische wetenschap had voor veel chronische aandoeningen geen adequate medicijnen en het was bekend dat thermaalbaden en modderbaden verlichting gaven bij veel kwalen.
Men kan de kuuroorden grofweg rangschikken in 2 soorten. Zo zijn er kuuroorden, waarbij het thermaalwater enkele malen per dag gedronken moet worden (bijv Karlovy Vary) en die waar in het water gebaad moet worden. De eerste categorie kuuroorden houdt zich vooral bezig met inwendige ziekten, terwijl de tweede groep zich richt op verbetering van spieren en gewrichten.
Na de eerste wereldoorlog was de grote bloei van de kuuroorden voorbij. De mensen konden het zich niet meer veroorloven om regelmatig een kostbare kuur te gaan volgen. Na de tweede wereldoorlog kwam daar de vlucht, die de medische wetenschap doormaakte, bij. Toch is het kuren in met name de Midden-Europese landen tot op vandaag een manier om vooral de conditie van wat oudere mensen op peil te houden. Duitsland kende lange tijd ruime vergoedingen van de ‘Krankenkasse’ om aan een kuur te mogen deelnemen. De kuuroorden hebben zich aangepast aan deze ontwikkelingen en hebben naast de baden andere disciplines opgenomen, zoals bijv. massages en fysiotherapie. Hierdoor lijken de kuuroorden steeds meer op de revalidatie-oorden die we in Nederland kennen. De Midden- Europese landen die onder het bewind van de Sovjet-Unie hebben gestaan, gaven tijdens deze periode ook vergoedingen aan iedereen die een kuur vanwege zijn of haar kwalen nodig had. Na de val van de muur en de verandering van het staatsbestel in deze landen hebben de kuuroorden het erg moeilijk. De eigen bevolking kan een kuurreis vaak niet betalen en de tegemoetkoming van de ziektekostenverzekering is erg laag. Voor westerse kuurgasten is de accommodatie te ver achtergebleven bij wat men thuis gewend is. Veel kuuroorden waren in de communistische periode ook staatseigendom geworden en de staat had na de "Wende" geen geld meer om te investeren.
Zo langzamerhand zijn de meeste kuuroorden weer in particulier bezit gekomen en probeert men de status te verbeteren. De hotels en badhuizen worden in rap tempo gerenoveerd en men biedt ook meer programma’s aan voor de (verwende) westerse kuurgast. Helaas is het zo, dat in sommige kuuroorden hierdoor het eigenlijke, medische karakter van het kuuroord verdwijnt en men meer op wellness gericht is. Het is duidelijk merkbaar, dat, hoe verder men naar het Oosten gaat, hoe minder ver de renovatie gevorderd is.
Het concept van het kuren blijft door de eeuwen heen werken, in het bijzonder voor chronische aandoeningen van spieren en gewrichten. Door de huid worden heilzame stoffen die in het thermaalwater zitten opgenomen. Deze geven een verlichting van pijn en soms ook worden de ontstekingsverschijnselen verminderd. Daarnaast worden oefeningen, warmtepakkingen en fysiotherapie voorgeschreven. Hierbij is de achterliggende gedachte, dat door een betere doorbloeding in het pijnlijke gebied de afvalstoffen beter verwijderd worden en het lichaam zelf meewerkt aan verbetering van de gezondheid. Dit geheel, samen met een ontspannen verblijf in een mooie en rustige omgeving, zorgt in de meeste gevallen voor een vermindering van de klachten gedurende weken of maanden. Natuurlijk geeft een kuur geen volkomen genezing, maar het effect op het welbevinden van grote groepen mensen met reumatische aandoeningen is aanzienlijk.

Kuren en kuuroorden